شمال را دوست ندارم

بسم الله الرحمن الرحیم

شمال را دوست ندارم...

شمال را دوست ندارم، نه برای خودم و نه از جهت میل سرکش خودم...

تهران که باشی به اغراق می توان گفت تنهاترین فرصتت و موقعیتت برای رها شدن در کنار شهر پر هجومت و پر از هزار کلمه ی خفه کننده ات شمال است..

نگارنده به غیر از یک بار در دوران طفولیت هیچ وقت نتوانست پایش را در "جاده ی شمال محاله یادم بره"بگذارد اما دوست دارم تصور کنم....تصوری از جنس یک آدم عادی، نه مذهبی باشم، و نه غیر مذهبی یک انسان عادی به نمایندگی خاکستری های موجود.....